Willem Witsen (1860–1923) was een vooraanstaande Nederlandse schilder, etser en fotograaf, en een van de belangrijkste vertegenwoordigers van de kunstbeweging van de Tachtigers. Hij studeerde aan de Rijksakademie van Beeldende Kunsten in Amsterdam en ontwikkelde een geheel eigen stijl, gekenmerkt door een subtiel kleurgebruik, een verfijnde lichtwerking en een sterke aandacht voor sfeer.
Witsen verwierf vooral bekendheid met zijn verstilde en melancholische stadsgezichten van Amsterdam, Dordrecht en Londen, waarin mist, regen en schemerlicht een belangrijke rol spelen. Zijn werk ademt rust en contemplatie en legt niet zozeer de fysieke werkelijkheid vast, maar vooral de emotionele beleving van een plek. Naast stadsgezichten schilderde hij portretten, interieurs en figuurstukken.
Als fotograaf was Witsen eveneens vernieuwend. Zijn fotografische experimenten beïnvloedden zijn schilderkunst en getuigen van dezelfde gevoeligheid voor compositie, licht en atmosfeer. Tegenwoordig wordt hij beschouwd als een van de meest poëtische en karakteristieke kunstenaars van het Nederlandse impressionisme.
