Willem Alexander Knip (Amsterdam, 31 januari 1883 – Blaricum, 28 oktober 1967) was een vooraanstaand Nederlands schilder en tekenaar, bekend om zijn impressionistische weergaven van stadsgezichten, landschappen en havengezichten. Hij signeerde zijn werk vaak als 'W.A. Knip'.
Knip werd geboren als zoon van Wilhelm Alexander Knip, een zwemleraar afkomstig uit Baden, en Christina Jacoba Schultz uit Amsterdam. Zijn artistieke opleiding begon aan de Quellinusschool in Amsterdam, waar hij van 1897 tot 1900 studeerde onder Jan Visser jr. Vervolgens zette hij zijn studie voort aan de Kunstnijverheidsschool in Haarlem bij Chris Lebeau. In 1901 en 1902 breidde hij zijn horizon verder uit door te studeren aan een particuliere academie in Parijs.
In 1905 vestigde Knip zich in het kunstenaarsdorp Laren, waar hij deel uitmaakte van de Larense School. Tijdens de jaren 1920 maakte hij studiereizen naar Frankrijk, Italië en Spanje, wat zijn palet verlichtte en zijn stijl verder verfijnde. Vanaf 1934 woonde en werkte hij in Blaricum.
Knip's oeuvre omvat schilderijen, aquarellen en pasteltekeningen, met een focus op havengezichten, stadsgezichten en landschappen. Zijn werk wordt gekenmerkt door een uitgebalanceerd impressionisme en een luchtig, licht koloriet. Hij was lid van Arti et Amicitiae, de Kunstenaarsvereniging Sint Lucas en de Gooische Schildersvereniging. Zijn talent werd erkend met de toekenning van de Sint-Lucasprijs in 1942 en de Arti-medaille in 1953.
Knip's werken zijn opgenomen in de collecties van onder andere het Van Abbemuseum en het Singer Museum. Zijn schilderijen worden nog steeds gewaardeerd en regelmatig aangeboden op kunstveilingen. Zijn bijdrage aan de Nederlandse schilderkunst, met name binnen de Larense School, blijft van blijvende waarde.
