Jan van Bloppoel (15 juni 1920 – 9 januari 1972) was een Nederlandse schilder, geboren in Den Haag. Als zoon van kunstschilder Anthony Abraham van Bloppoel (1879–1971) werd hij al vroeg ondergedompeld in de wereld van de beeldende kunst. Hij ontving zijn eerste opleiding van zijn vader en vervolgde zijn studie aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag.

Na zijn opleiding vestigde Van Bloppoel zich in Rijswijk, waar hij tot zijn overlijden in 1972 actief bleef als kunstenaar. Zijn oeuvre omvat landschappen, stadsgezichten, figuurvoorstellingen en portretten, uitgevoerd in een stijl die nauw verwant is aan de Haagse School. Zijn werk wordt gekenmerkt door een realistische benadering en een verfijnd kleurgebruik, waarbij hij de sfeer en het licht van het Nederlandse landschap treffend wist vast te leggen.

Van Bloppoels schilderijen zijn meerdere malen op veilingen aangeboden, wat getuigt van een blijvende interesse in zijn werk.

Zijn artistieke nalatenschap biedt een waardevol inzicht in de tradities van de Haagse School en de continuïteit van deze stijl in de 20e eeuw.