Zonder titel (nummer 032) by Willem van Althuis
 Zonder titel (nummer 032) by Willem van Althuis
 Zonder titel (nummer 032) by Willem van Althuis
 Zonder titel (nummer 032) by Willem van Althuis

Zonder titel (nummer 032) 1990

Willem van Althuis

Marouflage
75 ⨯ 63 cm
Prijs op aanvraag

Bruning Heintz Fine Art

  • Over kunstwerk
    Gedateerd 1990
    Tentoonstelling Boek Willem van Althuis: "achter de horizon", pagina 167
    Grootte 63 x 75 cm
    Materiaal Marouflé
    Stroming Abstract figuratief

    Willem van Althuis schilderde in het eerste gedeelte van zijn carriere figuratief, een beetje magisch realistisch. Op een gegeven moment kiest hij voor zijn eigen realisme. Als geen ander geeft hij de sfeer van het Friese landschap weer. Zo groot, zo machtig. Mist. Natte kou. Maar ook de schitterend blauwe lucht boven de zomerse zee. 1976 is een mijlpaal, want vanaf dat moment stopt van Althuis met zijn werk als stratenmaker en kan hij zich helemaal aan de kunst wijden. De composities worden dan helderder, het kleurgebruik spannender. Hij maakt nog steeds figuratief werk, maar dat wordt leger en stiller. Hoe abstracter zijn schilderijen worden, hoe beter zijn talent tot uitdrukking komt. De horizon speelt in zijn landschappen een grote rol maar naarmate hij abstracter gaat werken en er geen horizon meer te bespeuren valt, schildert hij met diagonalen, elipsen en andere patronen. Ze hebben nog wel iets mistigs, die vormen. Van dichtbij merk je ze niet op, maar van een afstand maken ze zich uit het blauw of grijs los. De overgangen zijn waarneembaar, maar niet aan te wijzen. Het zijn werken in subtiel opgebouwde grijzen en blauwen. Je moet het in het echt zien, op een foto is het effect bijna niet te vatten. Vergeet dat Friesland maar, daar ging het hem helemaal niet om, zei hij later, maar om ‘innerlijke landschappen’, ‘een eigen soort religie’, en niet dat van zijn ouders. Uiteindelijk lag zijn eigen ‘religie’ toch wel dichtbij huis. Want als buitenkind, ‘veel in het veld’, had Van Althuis altijd al oog gehad voor wolken, land, water, mist en nevels. En die grootsheid maakte hem stil en bescheiden: ‘Men is een miniem deeltje van iets groots dat door de eeuwen heen zijn weg baant’. Zijn late schilderijen geven ‘de dampkring in totale rust’ weer. De vrijheid van ‘harmonie, eenheid, rust en ruimte’ was binnen zijn bereik gekomen. ‘Het werk is mij en ik ben het werk’ kon hij uiteindelijk aan zijn vriend K. Schippers schrijven. En eenmaal zo ver, speelde hij nog subtieler en complexer met licht. Licht dat niet langer aan verf doet denken, maar aan dampkring, oneindigheid, eeuwigheid. Weinig houvast, maar voor de goede verstaander veelomvattend. Net als andere schilders werd van Althuis steeds beter in het weglaten om tot de kern te komen. Dit late werk, uit 1990, is zo’n werk dat ‘harmonie, eenheid, rust en ruimte’ uitstraalt. Een hypnotiserend werk. Op de derde foto ziet u Willem van Althuis met op de achtergrond dit werk. We nodigen u graag uit om het in het echt te komen bewonderen.
    Provenance Familie van de kunstenaar
  • Over kunstenaar

    Willem van Althuis (Dronrijp, 3 maart 1926 – Heerenveen, 9 oktober 2005) was een Nederlands kunstschilder die pas op latere leeftijd zijn artistieke roeping vond. Als autodidact zocht hij al vroeg compensatie voor het harde bestaan als stratenmaker in literatuur, filosofie en tekenen. Aangemoedigd door Thom Mercuur, conservator en oprichter van Museum Belvédère, begon hij de geschiedenis van de moderne schilderkunst te bestuderen, met bijzondere interesse voor kunstenaars als Wassily Kandinsky en Paul Klee. Op 37-jarige leeftijd begon Van Althuis zelf te schilderen en ontwikkelde hij een unieke stijl die hem veel bewondering opleverde.

    Zijn werk is op verschillende tentoonstellingen te zien geweest, waaronder in het Stedelijk Museum te Amsterdam, het Fries Museum te Leeuwarden, het Institut Néerlandais te Parijs en Museum Belvédère te Oranjewoud. Daarnaast zijn er diverse televisie-uitzendingen aan zijn werk gewijd, zoals het NOS-programma "Beeldspraak: Willem van Althuis en de kleur" (1976) en uitzendingen rondom de opening van Museum Belvédère in 2004-2005, waar zijn werk centraal stond.

    Veel van Van Althuis' werk bevindt zich in particuliere collecties, maar ook in de collecties van het Stedelijk Museum Amsterdam, PTT Den Haag, de Provincie Friesland, het Fries Museum en de Gemeente Heerenveen. Kort na de oprichting van de Willem van Althuis Stichting op 8 juni 2005 overleed hij op 9 oktober 2005.

    In 2013 verscheen de monografie "Willem van Althuis: Achter de horizon", waarin het gehele oeuvre van de kunstenaar wordt belicht. Dit rijk geïllustreerde boek biedt inzicht in zijn ontwikkeling als kunstenaar en toont niet eerder vertoond werk.

    Van Althuis' schilderijen kenmerken zich door een verstilde eenvoud en een subtiel kleurgebruik. Hij nam vaak bouwwerken uit de regio Heerenveen en Dronrijp als uitgangspunt en reduceerde deze tot enkele vlakken met zachte kleuren, wat resulteerde in bijna abstracte landschappen. Zijn consequente reductie van voorstellingen bracht hem tot schilderijen met abstracte vlakken, wazige lijnen, cirkels en vierkanten.

Bent u geïnteresseerd om dit kunstwerk te kopen?

Artwork details

Categorie
Stijl
Materiaal & Techniek
Kleur