Dit werk is een goed voorbeeld van ‘verdroomde werkelijkheid’ waarmee kunstcriticus Jan Voskuil het werk van Kelder in de jaren ’30 typeerde. In die periode schilderde Kelder veel naakten, waarvoor zijn vrouw vaak model stond. Hij benadrukt vooral de vrouwelijke vormen en schildert ze in wazige tinten. In dit prachte en subtiele werk werkt hij ook het gezicht goed uit. Het benadrukt de schoonheid en de gevoeligheid. Het werk van Kelder uit deze periode werd door alle beroemde kunstcritici hogelijk gewaardeerd. Het werk draagt op de achterkant een sticker van de bekende schilderijenrestaurator Martin de Wild (1899-1969).
Grootte 34 x 22 cm
Signatuur Gesigneerd
Materiaal Gemengde techniek
Stroming Klassiek impressionisme
Provenance Collectie mevr. J. Tholen, Utrecht
Toon Kelder is een van de vele schilders die zich door de Parijse avant-garde kunstenaars lieten inspireren om in de beginjaren van de twintigste eeuw een zeer persoonlijke stijl te ontwikkelen. Tegelijkertijd werd zijn werk gevormd door een constante drang tot vernieuwing. In de jaren twintig van de vorige eeuw schilderde hij bloemen, figuren en naakten - meestal met zijn vrouw Alexandrine als model - die allemaal in expressieve kleuren werden weergegeven. In de jaren dertig tot 1945 ontwikkelde hij subtiel gestileerde vrouwelijke vormen in zachte, wazige tinten, maar ook ruiters te paard en mythische figuren in bosrijke landschappen. Na 1945 gaf hij de figuratieve schilderkunst op en legde zich toe op het maken van abstracte beelden. Hij verbleef enige tijd in Antibes waar hij mooie inkttekeningen maakte. Hij wordt beschouwd als lid van de Nieuwe Haagse School.
