Bernardus Petrus (Ben) Viegers, geboren op 17 december 1886 in Den Haag en overleden op 8 oktober 1947 in Nunspeet, was een prominente Nederlandse kunstschilder van zijn tijd.
De artistieke ontwikkeling van Viegers begon in de werkplaats van zijn grootvader van moederskant, een befaamde koetsenbouwer, waar hij vaardigheden als tekenen, verfmenging, decoratie en schilderkunst leerde.
In 1903-1904 stond hij ingeschreven voor de eerste klas van de dagopleiding aan de Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag.
Zijn vriendschap met Charles Dankmeijer (1861-1923) was van grote invloed op zijn artistieke groei en ontwikkeling.
Viegers exposeerde zijn werken voor het eerst in 1907 in Antwerpen, gevolgd door een tentoonstelling van zijn kunst in Batavia (Nederlands-Indië) in 1910.
Het lidmaatschap bij de Haagse Kunstkring startte voor hem in 1921.
Zijn oeuvre was breed en omvatte bloemstillevens, bollenvelden, landschappen, tuinen, havengezichten, interieurs, marines, stadsgezichten, stillevens, strandgezichten en winterlandschappen.
In 1938 verhuisde Viegers met zijn vrouw van Den Haag naar Nunspeet, waar ze een vervallen pand aan de Brinkersweg betrokken dat hij eigenhandig renoveerde. Tijdens de beginjaren van de Tweede Wereldoorlog woonde hij in Castricum en verhuisde later naar Hilversum. Uiteindelijk keerde hij in 1943 terug naar Nunspeet.
Viegers was getrouwd met Josina Maria Jacobs. Hij overleed op 8 oktober 1947 op 60-jarige leeftijd in Nunspeet. Ter ere van zijn nalatenschap is een straat in Nunspeet naar hem vernoemd.
In oktober 2014 opende het Noord-Veluws Museum in Nunspeet zijn deuren met een tentoonstelling gewijd aan Ben Viegers. De expositie presenteerde 130 van zijn werken, waardoor bezoekers een uitgebreid overzicht kregen van zijn artistieke bijdragen.
