Ella Henriëtte (Elly) Tamminga (Amsterdam, 14 december 1896 – Bussum, 17 september 1983) was een Nederlands kunstschilderes en ondernemer. Ze wordt ook wel aangeduid als Elly Tamminga van Eysinga of Elly Eysinga-Tamminga, vanwege de toevoeging van de achternaam van haar grootmoeder van vaderszijde.
Jeugd en Opleiding
Elly groeide op in een welgesteld gezin in Amsterdam. Haar vader, Cornelis Tamminga, was directeur van de Maatschappij Amsterdams Goederenvervoer, en haar moeder, Wilhelmina Catharina Petronella Berendina van Oort, was actief in de vrouwenbeweging en de zwemsport.
Na het behalen van haar HBS-diploma en de lagere akte Tekenen, studeerde Elly van 1915 tot 1919 aan de Rijksakademie van beeldende kunsten in Amsterdam. Hier kreeg ze les van onder anderen Jan Bronner en Antoon Derkinderen. Tijdens haar studie raakte ze bevriend met Lou Loeber en ontmoette ze Karel Luberti, een politiek geëngageerde schilder en essayist die haar levenspartner zou worden.
Carrière en Kunstenaarschap
In 1919 nam Elly deel aan de Johan Gosschalk-prijs, waarna de academie een van haar schilderijen aankocht. Na de dood van haar vader in 1928 namen Elly en haar zus Willy de leiding over van het familiebedrijf. Ondanks haar zakelijke verantwoordelijkheden bleef Elly actief als kunstenares. Haar eerste expositie vond plaats in 1924 in Welwyn Garden City, samen met Loeber, Luberti en de Engelse schilder Claude Flight.
Elly's werk werd aanvankelijk beïnvloed door het kubisme, maar ze ontwikkelde later een eigen stijl. Ze was lid van de in 1927 opgerichte Socialistische Kunstenaars Kring (SKK), die streefde naar het bevorderen van socialistische ideeën in de kunst. Haar schilderijen werden echter door critici vaak als te schematisch en decoratief beoordeeld.
Latere Leven en Nalatenschap
Na de Tweede Wereldoorlog leidde Elly een teruggetrokken bestaan in Bussum, waar Karel Luberti bij haar introk. Haar latere werken bestonden voornamelijk uit landschappen en portretten, vaak geïnspireerd door haar reizen naar Zuid-Frankrijk en Italië. Na haar overlijden in 1983 bleek dat ze een omvangrijk oeuvre had nagelaten van ongeveer 1100 werken, die ze schonk aan de Vereniging Rembrandt.
Elly Tamminga's werk is tegenwoordig te vinden in collecties zoals die van het Centraal Museum in Utrecht.
