Jan Altink (1885-1971) was een vooraanstaand Nederlands expressionistisch schilder en medeoprichter van de Groningse kunstenaarsvereniging De Ploeg. Geboren op 21 oktober 1885 in Groningen, toonde hij al op jonge leeftijd artistiek talent. In 1900 schreef hij zich in voor de avondcursus aan de Academie Minerva, waar hij tijdens zijn opleiding meerdere prijzen en medailles won. In 1911 behaalde hij zijn akte als tekenleraar.
Altink voorzag in zijn levensonderhoud door avondlessen te geven en als decoratieschilder te werken. In mei 1918 was hij een van de oprichters van De Ploeg, een naam die hij zelf bedacht, symboliserend het omploegen van de traditionele kunstwereld.
Kenmerkend voor Altinks werk is zijn voorkeur voor het schilderen in de open lucht. Hij was een nauwkeurig tekenaar en liet een belangrijk oeuvre na als graficus. In 1922 werd zijn kleurgebruik helderder; in 1924 beleefde hij een doorbraak met zijn eerste expressionistische schilderijen, uitgevoerd in wasverf en met sterke, felle kleuren. De periode tussen 1924 en 1927 wordt beschouwd als zijn belangrijkste. In die jaren exposeerde hij ongeveer tachtig schilderijen.
Na 1927 veranderde de toon van Altinks werk. Zijn kleurenpalet beperkte zich vaak tot slechts drie of vier kleuren, die hij gebruikte om licht en ruimte in zijn landschappen te suggereren. Na zijn verhuizing naar het zuiden van de stad Groningen in 1933, verschoof zijn aandacht naar het schilderen en tekenen van het landschap van Noord-Drenthe.
Ter gelegenheid van zijn 75e verjaardag in 1960 organiseerde het Groninger Museum de eerste retrospectieve tentoonstelling van zijn werk. Na de oorlog bleef Altink werken met verschillende media en technieken. Na zijn pensionering reisde en werkte hij voornamelijk in Zuid-Frankrijk.
Jan Altink overleed op 6 december 1971 in Groningen, op 86-jarige leeftijd. Zijn nalatenschap blijft een belangrijke bijdrage aan de Nederlandse kunstgeschiedenis, met name binnen het expressionisme en de Groningse kunstscene.
