Cornelis Bernardus (Kees) van Bohemen werd geboren in Den Haag, Nederland op 27 september 1928 en is een Nederlandse schilder. Van 1943 tot 1948 was hij leerling aan de Koninklijke Academie voor Beeldende Kunsten in Den Haag.
Van Bohemen verhuisde in 1953 naar Parijs waar hij 5 jaar heeft gewoond. Hier ontmoette hij enkele leden van COBRA en deelde hij tot 1957 een studio met Corneille.
Zijn vroege werk was abstract, vooral tijdens zijn samenwerking met de «Nederlandse Informele Groep» en de «Zéro»-groep in de periode 1959-60, waartoe ook Schoonhoven en Armando behoorden. Rond 1963 richtte hij zijn aandacht op figuratieve thema's, zoals we kunnen zien op de grotere doeken met vrouwelijke naakten die hij in 1964 schilderde. Zijn verblijf in de Verenigde Staten in 1966-67 leidde tot opvallende sportthema's en zijn reis naar Afrika in de begin jaren 70 leverde een serie schilderijen op met thema's uit de savanne en de jungle.
Zijn schildertechniek heeft veel gemeen met het abstracte expressionisme van de jaren vijftig, hoewel in zijn werk een uitgesproken nadruk ligt op de representatie van mensen. Van Bohemen ontving talloze prijzen, waaronder de prestigieuze Jacob Marisprijs in 1966.
Tijdens de vroege jaren 1970 reisde hij veel naar de Verenigde Staten en Afrika. Hij werd beïnvloed door de kleurrijke kunst en bij zijn terugkeer naar Europa schilderde hij grote, kleurrijke doeken met vrouwen, atleten en exotische motieven.
Van Bohemen was ook lid van de Posthoorn-groep, de Pulchri Studio en de Haagse Kunstkring. Zijn werk is opgenomen in vele internationale collecties, waaronder Museum Boijmans van Beuningen, het Gemeentemuseum in Den Haag en het Stedelijk Museum in Amsterdam.
Kees van Bohemen overleed op 22 september 1985 in Den Haag.
