Jan Sluijters Jr. werd geboren op 9 januari 1914 in Amsterdam, als zoon van de gevierde schilder Jan Sluijters en Greet van Cooten. Al vroeg leefde hij in de wereld van kunst en creativiteit. Zijn eerste teken- en schilderlessen kreeg hij van zijn vader, maar dat bleek geen gemakkelijke weg. De lessen verliepen stroef, en om hem meer structuur en vrijheid te geven werd hij naar de Rijksnormaalschool voor Teekenonderwijs en later de Rijksakademie van Beeldende Kunsten gestuurd. Ook kreeg hij les van de schilder Hendrik Adriaan van der Wal. Deze keuzes boden hem de kans om zijn eigen stijl te ontwikkelen, los van de directe invloed van zijn vader.

In tegenstelling tot zijn vader, die bekend stond om zijn vernieuwende, soms radicale stijlwisselingen, ontwikkelde Jan Jr. een meer naturalistische en impressionistische aanpak. Zijn werk kenmerkt zich door een zachter, pastelkleurig palet en een verfijnde sfeer, vaak met een grotere dynamiek in stadsgezichten en landschappen. Hij schilderde en tekende uiteenlopende onderwerpen: stadsgezichten, interieurs, stillevens, architectuur en landschappen. Zijn stijl werd soms impressionistisch genoemd, met subtiele expressionistische accenten. Naast zijn schilderkunst had hij een sterke technische belangstelling. Hij experimenteerde met film en werkte met 8mm-camera’s. Via zijn vader kwam hij in contact met documentairemaker Mannus Franken, bij wie hij de wereld van de film van dichtbij kon verkennen.

Vanaf 1936 begon Sluijters Jr. veel te reizen. Frankrijk was lange tijd een belangrijke bestemming, maar tussen 1956 en 1959 verbleef hij langere tijd in Italië, Spanje en Marokko. Tijdens deze reizen nam hij zware apparatuur mee, altijd op zoek naar nieuwe indrukken en inspiratie. Naast zijn buitenlandse reizen woonde en werkte hij in Nederland op verschillende plaatsen. Hij werkte lange tijd in Amsterdam, maar vestigde zich later ook in Baambrugge, Loenersloot en ’s-Graveland. In deze omgeving vond hij veel van zijn onderwerpen: riviergezichten, buitenhuizen, boerderijen en het Hollandse landschap.

Jan Jr. wist zijn werk geregeld te verkopen en bouwde een bescheiden maar trouw publiek op. Hij werd lid van kunstenaarsverenigingen als Arti et Amicitiae en Sint Lucas in Amsterdam en was ook betrokken bij Maatschappij Rembrandt. Tweemaal won hij de Willink van Collenprijs, een belangrijke aanmoedigingsprijs voor jonge schilders. Daarnaast gaf hij les aan onder anderen Pieter Apol en Gé Terhorst, en droeg zo zijn kennis en vakmanschap door aan een volgende generatie kunstenaars.

In zijn latere jaren verhuisde Jan Jr. naar Hilversum, waar hij in juni 2005 overleed. Hij liet een omvangrijk en veelzijdig oeuvre na, bestaande uit schilderijen, tekeningen en aquarellen die nog steeds in particuliere collecties en op veilingen circuleren. Zijn werk, met titels als Gezicht op het IJ, Interieur Oud Grachtenhuis en Dooi bij Loenersloot, laat zien dat hij zijn eigen plaats wist te veroveren binnen de Nederlandse schilderkunst van de twintigste eeuw.

Hoewel Jan Sluijters Jr. nooit de bekendheid van zijn vader bereikte, ontwikkelde hij zich tot een bekwame kunstenaar met een eigen stem. Zijn werk ademt rust, atmosfeer en een zekere verstilling, en onderscheidt zich door subtiel kleurgebruik en gevoel voor beweging. Zijn reizen, technische experimenten en liefde voor schilderkunst getuigen van een nieuwsgierige geest die zich een leven lang met kunst verbonden voelde. Zijn nalatenschap vormt een waardevolle aanvulling op het Nederlandse kunstlandschap van de twintigste eeuw, en zijn oeuvre laat zien dat ook in de schaduw van een grootheid een eigen, authentieke kunstenaarsweg mogelijk is.