Anthonie Pieter Schotel (Dordrecht, 5 september 1890 – Laren, 24 september 1958) was een Nederlands kunstschilder, tekenaar en graficus, bekend om zijn impressionistische weergaven van waterlandschappen en schepen. Als verre nazaat van de gerenommeerde zeeschilder Johannes Christiaan Schotel, erfde hij een passie voor maritieme taferelen die zijn artistieke loopbaan zou kenmerken.
Vroege Leven en Opleiding
Geboren in Dordrecht als oudste zoon van Jacob Anthonie Schotel en Suzanna Elisabeth Paters, toonde Anthonie al op jonge leeftijd een talent voor tekenen en schilderen. Op elfjarige leeftijd kreeg hij schilderlessen van Hermanus Gunneweg, een gewaardeerd kunstenaar en lid van het Dordtse Teekengenootschap Pictura. Hoewel zijn ouders aanvankelijk een carrière in de handel voor hem voor ogen hadden, koos Schotel uiteindelijk voor de kunst. Op 25-jarige leeftijd huurde hij een atelier aan de Bomkade in Dordrecht, met uitzicht op de Oude Maas, waar hij zijn liefde voor riviergezichten en schepen verder ontwikkelde.
Artistieke Ontwikkeling en Invloeden
Schotel werd beïnvloed door de Haagse School en raakte bevriend met de Belgische schilder Maurice Sys, die bekend stond om zijn vaardigheid in het weergeven van weerspiegelingen in water. Deze invloed is duidelijk zichtbaar in Schotels werk, waarin hij meesterlijk de reflecties en bewegingen van water vastlegde. Zijn vroege werken kenmerken zich door een grijzige toon en een stemmige sfeer, maar naarmate zijn stijl evolueerde, begon hij helderdere kleuren en een lossere penseelvoering te gebruiken.
Reizen en Inspiratiebronnen
In 1925 verhuisde Schotel naar Volendam, aangetrokken door de schilderachtige haven en het actieve vissersleven. Hier vond hij een overvloed aan inspiratie voor zijn maritieme schilderijen. Tijdens zijn verblijf in Volendam ontmoette hij veel kunstenaars uit Laren, wat hem ertoe bracht in 1929 naar Laren te verhuizen. Vanuit Laren maakte hij studiereizen naar onder andere de Franse west- en zuidkust, waar hij havengezichten van plaatsen zoals Concarneau en Douarnenez vastlegde. Deze reizen verrijkten zijn oeuvre en introduceerden nieuwe thema's en kleurenpaletten in zijn werk.
Lidmaatschappen en Erkenning
Schotel was actief lid van verschillende kunstenaarsverenigingen, waaronder 'Pictura' in Dordrecht, 'Sint Lucas' en 'Arti et Amicitiae' in Amsterdam. Zijn werk werd regelmatig tentoongesteld en hij genoot aanzien binnen de Nederlandse kunstgemeenschap. In 2012 wijdde het Dordrechts Museum een overzichtstentoonstelling aan zijn werk, wat getuigt van zijn blijvende invloed op de Nederlandse schilderkunst.
Latere Jaren en Nalatenschap
Na de Tweede Wereldoorlog hervatte Schotel zijn artistieke activiteiten en bleef hij zich richten op zijn geliefde thema's van water en schepen. Hij overleed op 24 september 1958 in Laren. Zijn werken maken deel uit van collecties in onder andere het Dordrechts Museum en het Zuiderzeemuseum in Enkhuizen. Schotel liet een rijk oeuvre na dat de schoonheid en dynamiek van maritieme scènes vastlegt, en hij wordt herinnerd als een meester in het weergeven van de Nederlandse waterwegen en het leven daarop.
