Olieverf op doek
107 x 85 cm.
Gesigneerd: rechts boven ‘Jan Sluijters’
Herkomst: particuliere collectie, Nederland; Piet Boendermaker, Amsterdam/Bergen; particuliere collectie, Nederland.
Literatuur: Jan Juffermans, Jan Sluijters, schilder, Mijdrecht 1981, p. 117; A. de Ridder, 'Jan Sluijters', in: Nieuwe Kunst, Amsterdam [1922], nr. 4 (afb.); Havelaar, Jan Sluijters: afbeeldingen naar zijn oeuvre, 1919, p. 43.
Tentoongesteld: Tentoonstelling van werken van Jan Sluijters Rotterdamsche Kunstkring, Rotterdam, 1915-12-25 - 1916-01-16 , nr. 22, met titel: Stilleven met portret; Jan Sluijters Larensche Kunsthandel , Amsterdam, 1916-02-02 - 1916-02-29, nr. 19, met titel: Stilleven met portret; Jan Sluijters, Kunstkring Holland-Belgie, Den Haag, 1916-12 - 1916 , nr. 28, met titel: Stilleven met portret; Jan Sluijters Eere-tentoonstelling Stedelijk Museum Amsterdam, 1941-04-05 - 1941-05-11, nr. 19, met titel: Stilleven met spiegelbeeld; Gerijpte kunst: heropening gemeentemuseum van 's-Gravenhage Gemeentemuseum Den Haag, 1946-10-12 - 1946-11-17 , nr. 141; Jan Sluijters Maastricht 1947 Bonnefantenmuseum, 1947-03-08 - 1947-03-30 , nr. 32; Salon triennal de Belgique 1947: rétrospective Jan Sluyters, Robert Crommelynck Luik, 1947 Musée des Beaux-Arts de Liège, 1947-04-12 - 1947-05-11, nr. 5; Jan Sluijters, tentoonstelling ter herdenking van het 50-jarig bestaan van het Stedelijk Museum Schiedam Stedelijk Museum Schiedam, 1949-10 - 1949-11-11, In recensie A. Gs in Elsevier 1949 n.a.v. tent. Schiedam genoemd als 'Stilleven met spiegelbeeld'.; 5 Holländische Maler: Charles Eyck, Jan Sluyters, Charley Toorop, H.N. Werkman, Jan Wiegers Kunsthalle Bern, 1950-03-18 - 1950-04-16, nr. 22; Jan Sluijters Gebouw Kunstoefening Arnhem, 1950-07-29 - 1950-09-01, nr. 12; Jan Sluijters Leiden 1951, Stedelijk Museum de Lakenhal, 1951-06-01 - 1951-07-15 , nr. 8; Jan Sluijters. La Joie de Peindre Stedelijk Museum Amsterdam, 1951-12-17 - 1952-01-28 , nr. 36; Jan Sluijters : schilder met verve Singer Museum, Laren, 1999-01-31 - 1999-04-25 , nr. 61, p. 46 (ill 60).
.
Dit werk is opgenomen in het archief van het RKD onder nummer: 100203.
De Nederlandse kunstschilder Jan Sluijters (1881-1957) experimenteerde met verschillende internationale stromingen zoals het fauvisme, kubisme en luminisme. Sluijters is voornamelijk bekend om zijn vrouwenportretten, naakten en landschappen. Minder belicht zijn de talloze bloemstukken met allerlei bloemsoorten in felle kleuren en vrije penseelvoering, die hij in de loop der jaren vervaardigde. Tulpen, chrysanten, dahlia’s, geraniums, zonnebloemen, hortensia’s, rododendrons en lelies zijn vrijwel onmisbaar in zijn schilderkunst. Al heel vroeg bleken bloemen hem te inspireren. Het gerucht gaat zelfs dat Sluijters elk boeket dat bij hem in huis werd gehaald schilderde. Voor een colorist als Sluijters waren bloemen thema’s bij uitstek voor een levendige kleur- en vormverwerking. Schilderen was voor hem dagelijkse, bijna fysieke inspanning, waarbij hij de strijd aanging met de verf op het doek. Bloemstukken vormden het motief dat hem in de gelegenheid stelde te experimenteren met vorm en kleur, en zijn gevoelens kwamen duidelijk tot uiting in de bloemstillevens. Sluijters kreeg niet voor niets de bijnaam ‘schildersbeest’. Hij gaf als het ware uitdrukking aan wat er in hem leefde en groeide, en dit resulteerde in een explosie van kleuren op het doek. Een van de toonaangevende critici van die tijd, N.H. Wolf, schreef in 1923 in het tijdschrift De Kunst: ‘En nu is het, of Sluijters plotseling van gevoelens verandert: hij zoekt het licht en de kleur vóór alles! Zijn bloemenstillevens worden symphonieën van klaterende kleuren, - brutaal soms, overdreven een enkele keer, maar altijd belangwekkend en aantrekkelijk.’
