Françoise van den Bosch werd geboren op 29 februari 1944 in Hilversum, in een familie met een gevestigde maatschappelijke positie. Al vroeg voelde ze de behoefte om haar eigen weg te zoeken buiten de kaders van haar afkomst. Ze vond die weg in de wereld van de kunst en het edelsmeden. Na een opleiding aan de Academie in Arnhem, waar zij in 1969 afstudeerde aan de afdeling edelsmeden, volgde zij aanvullende vakken aan de Gerrit Rietveld Academie in Amsterdam. Hier ontwikkelde zij haar uitgesproken, vernieuwende stijl.
Van den Bosch maakte snel naam als pionier binnen de Nederlandse sieraadkunst. Ze ontwierp robuuste, geometrische sieraden die vaak bestonden uit eenvoudige vormen en industriële materialen zoals staal, aluminium en koper. Haar werk werd gekenmerkt door strakke lijnen, heldere constructies en een sobere, bijna architectonische esthetiek. De sieraden die zij maakte balanseerden vaak tussen draagbaar object en kleine sculptuur.
Op jonge leeftijd werd haar werk opgenomen in belangrijke tentoonstellingen, waaronder Objects to Wear, een internationale reizende tentoonstelling die haar positie als vernieuwend kunstenaar bevestigde. Ze was de jongste deelnemer en viel op door haar experimentele benadering van het sieraad als kunstvorm. Van den Bosch was bovendien medeoprichter van de Bond van Oproerige Edelsmeden (B.O.E.), een beweging die streed voor de erkenning van sieraden als zelfstandige kunstvorm en zich uitsprak tegen de gesloten aankooppolitiek van musea en overheid.
Haar manier van werken was onderzoekend en direct. Ze liet zich leiden door de eigenschappen van het materiaal en zocht voortdurend naar de spanning tussen vorm en functie. Haar sieraden en objecten, vaak opgebouwd uit strakke buizen en platen, waren doordacht en doelbewust eenvoudig. Ze zei zelf dat metaal haar uitdaagde en tegenwerkte, en dat juist daarin de kracht van haar werk school.
In 1976 ontwierp zij een markante afscheidspenning voor de PTT, een ontwerp dat zowel in vorm als in symboliek veel indruk maakte. Haar werk bleef zich ontwikkelen richting autonome objecten en sculpturen, waarin de grens tussen kunst en sieraad steeds verder vervaagde.
Françoise van den Bosch overleed onverwacht jong, op 18 juli 1977 in Amsterdam, terwijl zij werkte aan een overzichtstentoonstelling van haar oeuvre. Ter nagedachtenis aan haar leven en werk werd de Françoise van den Bosch Stichting opgericht. Deze stichting beheert haar nalatenschap, ondersteunt hedendaagse sieraadkunstenaars en reikt tweejaarlijks de Françoise van den Bosch Prijs uit aan een toonaangevend ontwerper.
Het werk van Van den Bosch leeft voort in collecties van musea en inspireert tot op de dag van vandaag kunstenaars wereldwijd. Haar nalatenschap staat symbool voor de kracht van eenvoud, technische beheersing en artistieke integriteit binnen de sieraadkunst.
