Jentsje Popma (Zwolle, 30 september 1921 – Leeuwarden, 28 september 2022) was een veelzijdig Nederlands kunstenaar, bekend als schilder, beeldhouwer, glaskunstenaar en keramist. Zijn artistieke loopbaan strekte zich uit over meerdere decennia, waarin hij een blijvende invloed uitoefende op de Nederlandse kunstscene.

Popma volgde zijn opleiding aan de Academie voor Beeldende Kunsten in Rotterdam van 1939 tot 1942 en vervolgde zijn studie aan de Rijksakademie van Beeldende Kunsten in Amsterdam tussen 1943 en 1949. Tijdens zijn tijd aan de Rijksakademie ontving hij in 1946 de Cohen Gosschalkprijs als veelbelovende leerling en in datzelfde jaar de Vrouwe Vigeliusprijs.

Tot 1968 was Popma actief als glazenier en creëerde hij glas-in-loodramen voor diverse openbare gebouwen, waaronder gemeentehuizen, scholen en kerken. Zijn talent beperkte zich niet tot glaswerk; als beeldhouwer vervaardigde hij verschillende monumentale werken die opvallen door hun expressieve kracht en vakmanschap.

In de jaren zeventig deelde Popma zijn expertise als docent in monumentale technieken, zoals boetseren en schilderen, aan de Academie Minerva in Groningen. Hier inspireerde hij een nieuwe generatie kunstenaars met zijn kennis en passie voor de kunsten.

Vanaf het einde van de jaren tachtig richtte Popma zich intensiever op het schilderen van met name Friese landschappen. Zijn werken uit deze periode worden gekenmerkt door een diepgaande waardering voor de natuurlijke schoonheid en de unieke atmosfeer van het Nederlandse landschap.

Gedurende zijn leven ontving Popma meerdere onderscheidingen voor zijn bijdragen aan de kunst. In 2007 werd hem de Pommeranten Prijs toegekend in zijn woonplaats Leeuwarden, en in 2021 ontving hij de Friese Anjer. Ter ere van zijn 100e verjaardag in 2021 organiseerde Stifting Nijkleaster een expositie in Leeuwarden en publiceerde een boek over zijn leven en werk. Het Fries Museum wijdde eveneens een overzichtstentoonstelling aan zijn oeuvre ter gelegenheid van deze mijlpaal.

Jentsje Popma's nalatenschap is een testament van zijn toewijding aan de kunst en zijn vermogen om de essentie van het Nederlandse landschap en cultuur vast te leggen. Zijn werk blijft een bron van inspiratie voor zowel kunstliefhebbers als opkomende kunstenaars.