William Alexander (1767-1816) was de enige Engelse kunstenaar van de late achttiende eeuw die het binnenland van China bereikte, een reis die bepalend zou zijn voor zijn carrière en zijn reputatie zou vestigen. Geboren in Maidstone, Kent, als zoon van een wagenmaker, toonde hij al vroeg artistiek talent en studeerde hij in Londen, mogelijk bij Julius Caesar Ibbetson, voordat hij naar de Royal Academy Schools ging.
In 1792 trad Alexander toe tot de Britse ambassade van Lord Macartney in China als junior tekenaar. Hoewel de diplomatieke missie er niet in slaagde duurzame handelsbetrekkingen met keizer Qianlong tot stand te brengen, leverde het Alexander buitengewoon veel materiaal uit de eerste hand op. In een tijd waarin de Chinoiserie Europa in zijn greep hield, oogstten zijn gedetailleerde aquarellen van Chinese landschappen, architectuur en het dagelijks leven veel lof. Veel van zijn werken werden gegraveerd voor het officiële verslag van de ambassade en voor publicaties zoals View of the Headlands, Islands, etc. (1798) en John Barrows A Voyage to Cochin China (1806).
Terug in Engeland verfijnde Alexander zijn Chinese schetsen tot tentoonstellingsstukken voor de Royal Academy en werkte hij binnen de levendige aquarelkring rond Dr. Monro, samen met kunstenaars als Thomas Girtin. In 1802 werd hij hoogleraar Landschapstekenen aan de Royal Military Academy in Great Marlow.
In 1808 nam hij ontslag om een van de eerste conservatoren van het British Museum te worden, waar hij diende als beheerder van prenten en tekeningen en assistent-bibliothecaris. Daar begon hij met het samenstellen van de eerste inventaris van prenten en tekeningen van het museum en illustreerde hij belangrijke antiquiteiten uit de Townley-collectie. Als lid van de Society of Antiquaries wijdde Alexander zich later steeds meer aan pittoreske landschappen en studies van klassieke objecten.
Hij stierf in 1816 in Maidstone, op 49-jarige leeftijd. Tegenwoordig bevindt zijn werk zich in belangrijke openbare collecties, waaronder de British Library, Tate en het Victoria and Albert Museum, en blijft het een onschatbare visuele weergave van het laat-18e-eeuwse China, gezien door Britse ogen.
