Gerrit Rietveld jr. (Utrecht, 1920 – 1961) was een Nederlands meubelmaker, meubelontwerper en binnenhuisarchitect, en de derde zoon van de beroemde architect en ontwerper Gerrit Rietveld. Na de lagere school werd hij opgeleid tot meubelmaker door Gerard van de Groenekan, die in 1923 de meubelmakerij van zijn vader had overgenomen. Tijdens deze periode speelde hij een significante rol in de productie van de meubels ontworpen door zijn vader.

Na drieënhalf jaar verliet Rietveld jr. de werkplaats van Van de Groenekan en werkte hij bij diverse bedrijven in de meubelindustrie, waaronder kort na de Tweede Wereldoorlog bij pianofabriek Rippen, waar hij verantwoordelijk was voor de ombouw en kasten van piano's. Hij had echter moeite om langdurig bij dezelfde werkgever te blijven en ondernam meerdere pogingen om als zelfstandig meubelmaker te starten. In deze periodes ontwikkelde hij zijn eigen ideeën en experimenteerde hij met nieuwe vormen en constructies.

In 1957 had Rietveld jr. de leiding over de nieuwe Utrechtse expositieruimte De Jacobitoren. Zijn ontwerpen werden gewaardeerd om hun eenvoud en functionaliteit. In 1991 werd zijn werk, samen met dat van zijn zuster Bep en zijn broers Wim en Jan, tentoongesteld tijdens de expositie "Vier keer Rietveld" in De Zonnehof. Enkele van zijn meubelstukken maken deel uit van de collectie van het Centraal Museum in Utrecht.

Ondanks zijn bijdragen aan de Nederlandse meubelontwerpwereld is er relatief weinig documentatie over zijn werk, mede vanwege het experimentele karakter en de beperkte oplagen van zijn ontwerpen. Zijn stukken verschijnen zelden op de markt, en wanneer ze dat doen, zijn ze vaak voorzien van de juiste herkomst en een authentiek conditierapport.

Gerrit Rietveld jr. overleed in 1961 op 41-jarige leeftijd. Zijn nalatenschap biedt inzicht in de invloed van de Rietveld-familie op het Nederlandse meubelontwerp en weerspiegelt een toewijding aan vakmanschap en innovatie.