Peter Hoogerwerf (Rotterdam, 1956) is een Nederlandse beeldhouwer die bekendstaat om zijn realistische bronzen sculpturen van mens- en dierfiguren. In de loop der jaren heeft zijn oeuvre zich steeds sterker toegespitst op de vrouwelijke vorm, waarmee hij een geheel eigen, herkenbare beeldtaal heeft ontwikkeld.
Hoogerwerf studeerde beeldhouwen aan de Kunstacademie in Utrecht en vervolgde zijn opleiding aan de Rijksakademie van beeldende kunsten in Amsterdam (1981–1987). Na jarenlang te hebben gewerkt vanuit een atelier in het voormalige Heineken-gebouw nabij het Rijksmuseum, keerde hij later terug naar zijn geboorteregio.
Centraal in zijn werk staat het modelleren van de vrouwelijke figuur in klei of was, die vervolgens via de cire perdue-methode (verloren was) in brons wordt gegoten. Zijn sculpturen – vaak staande vrouwenfiguren en baadsters – roepen associaties op met de traditie van kunstenaars als Degas en Maillol. Toch gaat het hem niet om anatomische perfectie. Anatomie is voor Hoogerwerf een middel, geen doel.
In zijn beelden vormen poëzie en gebaar de kern. De sculpturen zijn opgebouwd uit een verfijnd samenspel van open en gesloten ruimtes, sierlijke curven en vloeiende lijnen. Zijn composities zijn eerder te beschouwen als “tekens” dan als exacte afgietsels van een willekeurige pose: ze functioneren als symbolen, afgeleid van de werkelijkheid maar tegelijk abstraherend. Ze laten zich in één oogopslag lezen, terwijl ze tegelijkertijd ruimte laten voor interpretatie.
De vrouw staat bij Hoogerwerf model, niet als individu, maar als drager van een gemoedstoestand. Zijn beelden verbeelden menselijke gevoelens in een speelse, elegante en levendige vormentaal.
Hoewel hij van oorsprong beeldhouwer is, heeft Hoogerwerf zijn artistieke praktijk de afgelopen jaren uitgebreid met de olieverfschilderkunst, waarmee hij zijn onderzoek naar vorm, expressie en symboliek in een nieuw medium voortzet.
