Paul Grégoire (1915–1988) was een Nederlandse beeldhouwer en tekenaar die bekendstond om zijn ambachtelijke precisie, monumentale vormgevoel en ingetogen, vaak symbolische thematiek. Geboren in Amsterdam, groeide hij op in een tijd waarin de kunstwereld zich langzaam herstelde van de Eerste Wereldoorlog en nieuwe stromingen als het modernisme en expressionisme vaste voet kregen. Grégoire volgde zijn opleiding aan de Rijksakademie van Beeldende Kunsten, waar hij zich ontwikkelde onder invloed van klassieke beeldhouwtechnieken en de nadruk op anatomische kennis.

Zijn vroege werk toonde een sterke verbondenheid met realistische en figuratieve tradities, maar in de loop van zijn carrière evolueerde zijn stijl naar meer gestileerde en sobere vormen. Grégoire werkte veel in steen, brons en hout, waarbij hij vaak koos voor onderwerpen uit de menselijke figuur, religieuze voorstellingen en allegorieën. Naast zijn vrije werk realiseerde hij diverse opdrachten in de openbare ruimte, waaronder gevelbeelden, gedenktekens en reliëfs, vaak in samenwerking met architecten.

Een kenmerkend aspect van zijn oeuvre is de balans tussen kracht en eenvoud: hij wist zware materialen te modelleren tot vloeiende vormen zonder hun monumentaliteit te verliezen. Zijn werk ademt rust, maar ook een zekere plechtigheid, en past daardoor naadloos in zowel intieme interieurs als grootse publieke omgevingen.

Gedurende zijn loopbaan ontving Grégoire meerdere opdrachten van gemeenten, kerken en instellingen. Hij was lid van kunstenaarsverenigingen als de Nederlandse Kring van Beeldhouwers en droeg actief bij aan het debat over de rol van beeldhouwkunst in de wederopbouwperiode na de Tweede Wereldoorlog. Zijn kunst bevindt zich tegenwoordig in museale collecties en in talloze stadsgezichten door heel Nederland.

Paul Grégoire overleed in 1988, maar liet een nalatenschap achter die getuigt van vakmanschap, toewijding en de wil om sculptuur te laten spreken in stilte. Zijn werk blijft een voorbeeld van hoe traditionele technieken en moderne eenvoud elkaar kunnen versterken.