Charles Hubertus Maria (Charles H.M.) Vos (1888–1954) was een Nederlandse beeldhouwer en monumentaal kunstenaar, die vooral in Limburg zijn sporen heeft nagelaten. Geboren in Maastricht kreeg hij zijn opleiding aan de Rijksakademie van Beeldende Kunsten in Amsterdam. Hij maakte deel uit van een generatie kunstenaars die sterk geworteld was in de katholieke traditie en die een brug sloeg tussen ambacht, religieuze kunst en monumentale opdrachten in de openbare ruimte.

Vos werd vooral bekend om zijn religieuze beeldhouwwerken, vaak uitgevoerd in natuursteen of brons. Hij werkte veel in opdracht van kerken, kloosters en overheden. Zijn stijl combineerde realistische vormen met een sobere, plechtige monumentaliteit die aansloot bij de devotie en symboliek van de katholieke kerk. In Maastricht en omstreken zijn talrijke werken van hem te vinden, zoals heiligenbeelden, kruiswegstaties en monumenten. Zijn beeldhouwwerk is vaak expressief maar ingetogen, met een sterke nadruk op spiritualiteit en menselijke waardigheid.

Een van zijn bekendste werken is de Sint Servaasbrugbeeldenreeks in Maastricht, evenals diverse oorlogs- en bevrijdingsmonumenten in Limburg. Daarnaast werkte hij aan interieurdecoraties en samen met architecten aan de verfraaiing van kerkgebouwen. Zijn oeuvre weerspiegelt de heropleving van religieuze kunst in Nederland in de eerste helft van de twintigste eeuw, waarbij Vos een belangrijke regionale stem was.

Tot aan zijn overlijden in 1954 bleef Charles H.M. Vos actief als beeldhouwer. Zijn werk maakt nog steeds deel uit van het Limburgse en Nederlandse culturele erfgoed en getuigt van een kunstenaar die traditie en vakmanschap wist te verbinden met monumentale kracht en religieuze bezieling.